×

pexels

ΑΡΧΙΚΗ > ΓΟΝΕΙΣ > ΓΟΝΕΙΣ

Πώς γίνεται η διάγνωση των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών ενός παιδιού;

Κι έρχεται η ώρα που ο εκπαιδευτικός του παιδιού στο σχολείο  αναφέρει τον όρο διάγνωση.

Προτείνει το παιδί να περάσει από αξιολόγηση λόγω των δυσκολιών που εμφανίζει γιατί έτσι και ο ίδιος θα κατανοήσει καλύτερα τη δυσκολία και θα βοηθήσει πιο γρήγορα το παιδί.

Ο γονιός, όταν δεν έχει ξανάρθει σε επαφή με τον κλάδο αυτό, δυσκολεύεται να κατανοήσει τα βήματα, τις ενέργειες που πρέπει να κάνει, ώστε να φτάσει στη λύση.

Ας φωτίσουμε λοιπόν αυτή τη διαδρομή.

Η διάγνωση γίνεται από τα ΚΕΔΔΥ (κέντρα διαφοροδιάγνωσης διάγνωσης και υποστήριξης) ή από τα ΙΠΔΚ (ιατροπαιδαγωγικά κέντρα) και ολοκληρώνεται με έγγραφη γνωμάτευση. Περιέχει τις ανάγκες , τους στόχους, τι χρειάζεται το παιδί και το πλαίσιο που θα το στηρίξει.

Αξιολογείται η γλωσσική ανάπτυξη του, οι νοητικές ικανότητες, η λογικομαθηματική σκέψη, η αδρή και η λεπτή κινητικότητα, η συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη, η αυτοεξυπηρέτηση και η σωματογνωσία.

Η διάγνωση πραγματοποιείται από πενταμελή επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από ειδικό παιδαγωγό, κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο, λογοθεραπευτή και παιδίατρο. Αρχικά ο κοινωνικός λειτουργός παίρνει συνέντευξη από τους γονείς αναφορικά με το ιστορικό του παιδιού, έπειτα το παιδί υποβάλλεται σε τεστ νοητικών ικανοτήτων και εκπαιδευτική αξιολόγηση, ενημερώνονται οι γονείς και η γνωμάτευση στέλνεται στο σχολείο.

Το σχολείο με τη σειρά του προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες, όπως τμήμα ένταξης και παράλληλη στήριξη. Διαμορφώνει, δηλαδή, το πλαίσιο δράσης. Τη δουλειά του σχολείου διευκολύνει ο σύμβουλος ειδικής αγωγής που με τις γνώσεις του κατευθύνει, όπου αυτό είναι απαραίτητο, την εκπαιδευτική διαδικασία.

Ο δρόμος μπορεί να είναι μακρύς, όμως είναι αναγκαίο να συμβεί, ώστε το παιδί να υποστηριχτεί με τα μέσα, τις μεθόδους και το προσωπικό που του ταιριάζει. Οι ειδικοί παιδαγωγοί είναι αυτοί που ηγούνται της όλης προσπάθειας, καθώς είναι εξειδικευμένοι στα θέματα αυτά.

Αν λοιπόν η ανάγκη για διάγνωση σας «χτυπά την πόρτα», κερδίστε χρόνο, δράστε για το καλό του παιδιού. Οι δεύτερες σκέψεις δεν έχουν χώρo.